بیت کوین یا اتریوم؟ چه تفاوت‌ها و شباهت‌هایی دارند؟ [+ ویدیو]

تفاوت بیت کوین و اتریوم از نظر هدف و کاربرد

بیت‌کوین تمرکزش رو گذاشته روی «امنیت» و «ذخیره ارزش». یعنی کاربرد اصلیش اینه که دارایی‌ت رو برداری ببری تو شبکه، خیالت از بابت امنیتش راحت باشه و نگران تورم پول‌های فیات نباشی.

اما اتریوم تمرکزش رو گذاشته روی «کاربردی بودن». اگه می‌خوای یه سیستم وام‌دهی بدون بانک بسازی (DeFi)، اگه می‌خوای یه اثر هنری رو توکن کنی (NFT)، یا اگه می‌خوای یه سازمان داشته باشی که اعضاش با رأی‌گیری مدیریت کنن (DAO)، همه‌شون روی اتریوم اجرا میشن. در واقع بیت‌کوین برای «داشتن و نگهداری» ساخته شده و اتریوم برای «ساختن و استفاده کردن».

تفاوت BTC و ETH از نظر سرعت، کارمزد و مقیاس‌پذیری

تفاوت اصلی این دو شبکه تو زیرساخت‌شون هم هست. بیت‌کوین از مدل PoW (اثبات کار) استفاده می‌کنه؛ یعنی برای امنیت شبکه، انرژی مصرف میشه و همین باعث شده هر بلاک حدود ۱۰ دقیقه زمان ببره. این سرعت کم، بیت‌کوین رو برای خرید‌های روزمره کُند می‌کنه، برای همین از لایه دومی به اسم Lightning Network استفاده می‌کنه تا سرعت تراکنش‌ها بالا بره.

اتریوم بعد از آپدیت‌های مهمش، الان از مدل PoS (اثبات سهام) استفاده می‌کنه که هم خیلی بهینه‌تره و هم تراکنش‌ها رو در چند ثانیه تأیید می‌کنه. اتریوم برای اینکه تو شلوغی شبکه هم کم نیاره، از راهکارهای Layer 2 مثل «رول‌آپ‌ها» استفاده می‌کنه. این راهکارها باعث میشن حجم زیادی از تراکنش‌ها تو لایه‌های جانبی پردازش بشن که نتیجه‌اش سرعت بیشتر و کارمزد خیلی کمتر برای کاربرهاست.

تفاوت بیت کوین و اتریوم از نظر عرضه و ساختار اقتصادی

این بخش یکی از جذاب‌ترین تفاوت‌های اون‌هاست. بیت‌کوین یه قانون آهنین داره: سقف عرضه ۲۱ میلیون واحد. هیچ‌وقت بیشتر از این نمیشه و هر چهار سال هم پاداش ماینرها نصف میشه (هاوینگ). این «کمیابی مطلق» چیزیه که باعث شده بیت‌کوین محبوب بشه و نقش ذخیره ارزش رو بازی کنه.

در مقابل، اتریوم یه مدل اقتصادی پویا داره. سقف عرضه ثابت نداره، اما یه سیستم جالب به اسم EIP-1559 داره. قضیه اینه که وقتی شبکه شلوغ میشه و مردم تراکنش انجام میدن، بخشی از کارمزدها «سوزونده» میشه. یعنی اون سکه‌ها برای همیشه از بین میرن. این باعث میشه در دوره‌های شلوغی شبکه، اتریوم خیلی کمیاب‌تر بشه و حتی عرضه کلی اون کاهش پیدا کنه.